Cyberseks

W dobie internetu i intensywnego rozwoju nowych technologii kwestia dostępu do wszelkiego rodzaju informacji i treści nie stanowi większego problemu. Ma to oczywiście swoje plusy, takie jak wgląd do olbrzymiej ilości danych w krótkim okresie czasu. Jednocześnie pamiętać należy również o zagrożeniach, które mogą być z tym związane. Jednym z nich jest zjawisko „cyberseksu”, mający (jak wszystko inne) potencjał uzależniający.

Badacz tego fenomenu – Patrick Carnes – podzielił cyberseks na następujące kategorie:

  1. Korzystanie z treści pornograficznych, zasobów audio, wideo i treści pisanych – dostępna w internecie pornografia charakteryzuje się, podobnie jak w świecie realnym, dużą różnorodnością form. Jedno z największych niebezpieczeństw stanowi tutaj kwestia weryfikacji, kto z danych zasobów może korzystać lub nie. W sieci bardzo trudno jest wymóc przestrzeganie wielu ograniczających działalność pornograficzną praw i przepisów – w tym chociażby kwestię wieku odbiorcy, dla którego dane treści mogą być dostępne do wglądu.
  2. Wymarzony partner dostępny w czasie rzeczywistym – kolejna forma cyberseksu realizuje się w tak zwanym czasie rzeczywistym – przy czym czas jest jedynym prawdziwym aspektem kontaktu między osobami – bez wzajemnej fizyczności, obecności, możliwości kontaktu osobowego.
  3. Alternatywne miejsca akcji dla cyberseksu – w ostatnim czasie powstaje coraz więcej stron internetowych służących tworzeniu sieci kontaktów międzyludzkich, takich jak: portale społecznościowe, internetowe biur matrymonialne, czaty i konwersacje online. Rozwój nowych technologii w kierunku tworzenia przenośnych urządzeń elektronicznych również umożliwia korzystanie z cyberseksu w dowolnym miejscu i czasie.
  4. Programy multimedialne – wynalezienie niezwykle zaawansowanych technicznie systemów multimedialnych pozwala każdemu odtwarzać filmy dla dorosłych, przeglądać na własnym komputerze aktualne wydania pism pornograficznych czy też uczestniczyć w grach posiadających pierwiastek seksu.

Badania dotyczące zjawiska cyberseksu pozwoliły na wyróżnienie 3 kategorii osób wykorzystujących internet do celów związanych z seksem:

  1. Osoby wykorzystujące zawarte w sieci materiały o treści seksualnej do celów rekreacyjnych – dla rozrywki lub z ciekawości – nie kwalifikuje się ich do grupy osób mających problem.
  2. Osoby na granicy ryzyka, u których nie rozwinęłyby się problemy z zachowaniami seksualnymi online, gdyby nie miały one dostępu do internetu. Osoby te wykorzystują sieć do celów związanych z czynnościami seksualnymi przez ograniczoną ilość czasu, nie zaniedbując jednocześnie swoich obowiązków zawodowych i rodzinnych. W tej grupie istnieje jednak ryzyko, że w miarę upływu czasu te systematyczne zachowania mogą nabrać charakteru kompulsywnego.
  3. Osoby wykazujące kompulsywne zachowania wskutek patologicznych skłonności – internet często zaczyna stanowić jedyne źródło bodźców seksualnych służących realizacji potrzeb seksualnych. Jednocześnie możemy tu obserwować czynniki takie jak: izolację, fantazje, anonimowość i przystępność, które wchodzą w interakcje z  określonymi cechami osobowości. W konsekwencji prowadzi to do wzrostu intensywności korzystania z internetu w celu zaspokajania seksualnego popędu, aż do poziomu w którym kontrola nad tymi zachowaniami staje się trudna, a czasami nawet niemożliwa.

Cyberseks jest zjawiskiem stosunkowo nowym, często budzącym wątpliwości i kontrowersje. Jeżeli nurtują Cię pytania z nim związane, masz wątpliwości, obawy lub chciałbyś zaczerpnąć pewnej dozy informacji – najlepszym sposobem jest kontakt ze specjalistą terapii uzależnień. Uzyskasz wówczas wiedzę, która jest nie tylko rzetelna i sprawdzona, ale również jest poparta praktyką zawodową.

Masz problem z uzależnieniem od cyberseksu? Skontaktuj się:
dr n. hum. Lidia Godzwon – certyfikowany specjalista psychoterapii uzależnień, psychoterapeuta, certyfikowany trener profilaktyki i terapii uzależnień behawioralnych
Telefon kontaktowy: 603 654 483
Adres do wysyłania zgłoszeń: kontakt@krakowskietowarzystwomedyczne.pl